Tornado powstało w ramach wspólnego projektu Włoch, Niemiec i Wielkiej Brytanii, którego celem było stworzenie wielozadaniowego samolotu bojowego o wysokich osiągach. Głównym założeniem była budowa nowoczesnej maszyny zdolnej do przeprowadzania precyzyjnych uderzeń na niskim pułapie. Potrzebę tę zaspokoiło opracowanie dwusilnikowego samolotu bojowego ze skrzydłami o zmiennej geometrii. Tornado IDS (Interdictor / strike) było pierwszą wersją wprowadzoną przez brytyjskie Royal Air Force, oznaczoną jako GR.1. Tornado IDS to samolot idealnie przystosowany do zadań uderzeniowych, używany przez eskadry trzech krajów, które go opracowały: włoską Aeronautica Militare, niemiecką Luftwaffe oraz brytyjskie RAF. Wersja Tornado ECR (Electronic Combat / Reconnaissance) została opracowana przez Włochy i Niemcy; była wyposażona w systemy do zwalczania obrony przeciwlotniczej wroga (SEAD), prowadzenia walki elektronicznej oraz zaawansowanego rozpoznania.
