Są to zestawy modelarskie, które wymagają sklejenia i malowania. Zestawy nie zawierają farb ani klejów, chyba że zaznaczono inaczej.
“Biber” był najbardziej znanym “kieszonkowym” okrętem podwodnym używanym przez Kriegsmarine w końcowej fazie II wojny światowej. Rozwój Bibera przebiegał niezwykle szybko. Projektowanie rozpoczęto w lutym 1944 roku, a pierwsze jednostki zwodowano zaledwie 6 miesięcy później. Mierzący zaledwie 9 metrów długości, miał zasięg 240 km. Mógł osiągnąć prędkość maksymalną 6,5 węzła na powierzchni i 5,3 węzła w zanurzeniu. Biber mógł być uzbrojony w dwie torpedy 530 mm, montowane zewnętrznie do kadłuba, lub w dwie miny. Jego załoga składała się tylko z jednej osoby.
Cel Bibera w strategii Kriegsmarine był dość prosty: zapewnienie konkretnej obrony wzdłuż wybrzeży przed możliwą i coraz bardziej prawdopodobną inwazją aliantów. Od 1944 roku do końca II wojny światowej Kriegsmarine otrzymała i wdrożyła ponad 300 Biberów.
“Biber” był najbardziej znanym “kieszonkowym” okrętem podwodnym używanym przez Kriegsmarine w końcowej fazie II wojny światowej. Rozwój Bibera przebiegał niezwykle szybko. Projektowanie rozpoczęto w lutym 1944 roku, a pierwsze jednostki zwodowano zaledwie 6 miesięcy później. Mierzący zaledwie 9 metrów długości, miał zasięg 240 km. Mógł osiągnąć prędkość maksymalną 6,5 węzła na powierzchni i 5,3 węzła w zanurzeniu. Biber mógł być uzbrojony w dwie torpedy 530 mm, montowane zewnętrznie do kadłuba, lub w dwie miny. Jego załoga składała się tylko z jednej osoby.
Cel Bibera w strategii Kriegsmarine był dość prosty: zapewnienie konkretnej obrony wzdłuż wybrzeży przed możliwą i coraz bardziej prawdopodobną inwazją aliantów. Od 1944 roku do końca II wojny światowej Kriegsmarine otrzymała i wdrożyła ponad 300 Biberów.
