Są to plastikowe zestawy modelarskie w skali, które wymagają sklejania i malowania. Zestawy nie zawierają farb ani klejów, chyba że zaznaczono inaczej.
Opis
Prace nad serią FW190 rozpoczęły się jesienią 1937 roku na podstawie kontraktu wydanego przez Reichsluftfahrtministerium (Ministerstwo Lotnictwa) na jednomiejscowy myśliwiec, który miał uzupełnić Messerschmitta Bf109. Kurt Tank, dyrektor techniczny Focke-Wulf Flugzeugbau, przedstawił dwie propozycje. Wybrano projekt wykorzystujący nowy wówczas chłodzony powietrzem silnik gwiazdowy BMW 801. Ten wytrzymały i potężny silnik umieszczono w solidnym płatowcu, co zapewniło doskonałe prowadzenie, wyważoną kontrolę i szybkie przyspieszenie. Maszyna weszła do służby w 1941 roku, latając obok Bf 109 i szybko zdobywając przewagę w powietrzu nad kanałem La Manche. Stając się podstawowym myśliwcem Luftwaffe, przewyższał współczesne mu Spitfire’y Mk.V pod niemal każdym względem i utrzymywał tę przewagę do czasu pojawienia się Spitfire’a IX w lipcu 1942 roku. Myśliwiec Fw190 podlegał ciągłym ulepszeniom przez cały okres eksploatacji. Wersja A-3 wykorzystywała ulepszony silnik BMW 801Dg o mocy 1700 KM. Uzbrojenie zwiększono z czterech do sześciu dział/karabinów, składających się z dwóch szybkostrzelnych MG151 u nasady skrzydeł, dwóch MG FF na zewnątrz podwozia oraz dwóch karabinów maszynowych MG 17 zamontowanych w kadłubie. Podczas II wojny światowej wiele dywizjonów Luftwaffe pozwalało na stosowanie osobistych oznaczeń pilotów i charakterystycznych insygniów dywizjonu, a także dodawanie kolorów na dolnej osłonie silnika, końcówkach skrzydeł i sterze kierunku do oryginalnych schematów malowania.
