Są to plastikowe modele do sklejania, które wymagają sklejania i malowania. Zestawy nie zawierają farb ani klejów, chyba że zaznaczono inaczej.
Opis
Podczas pierwszej połowy II wojny światowej Messerschmitt Bf109 E był głównym myśliwcem niemieckich sił powietrznych. Wersja E-4 była wyposażona w silnik Daimler Benz DB 601Aa o mocy 1100 KM i uzbrojona w dwa karabiny maszynowe 7,92 mm w nosie oraz działko 20 mm w każdym skrzydle. W niektórych samolotach użyto szkła kuloodpornego do wzmocnienia przedniej części kabiny. Dodatkowo planowano zainstalować działko 20 mm strzelające przez wał śmigła, ale próba ta zakończyła się niepowodzeniem. Wykazując doskonałe przyspieszenie i zdolność do nurkowania, samoloty typu E przewyższały brytyjskie Hawker Hurricane i dorównywały myśliwcom Spitfire w Bitwie o Anglię. Jednak przy zasięgu lotu wynoszącym zaledwie 560 km, samoloty E-4 były ograniczone do zaledwie piętnastu minut walki nad brytyjskim niebem. W rezultacie bombowce nie otrzymały wystarczającego wsparcia i poniosły ciężkie straty. W efekcie strategia Luftwaffe polegająca na zbombardowaniu Anglii do kapitulacji zakończyła się niepowodzeniem. Aby poradzić sobie z tym ograniczeniem, samoloty E-4 wyposażono w dodatkowy zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów. Te ulepszone myśliwce, oznaczone jako E-7, zostały po raz pierwszy wdrożone pod koniec 1940 roku. Po Bitwie o Anglię samoloty E-4/7 wysłano na fronty Afryki Północnej. W miarę postępów w produkcji myśliwców Bf109 typu F, wersja E-4/7 została wycofana z linii frontu. Jednak niektórzy doświadczeni piloci nadal używali E-4/7 głównie do wsparcia wojsk lądowych aż do lata 1942 roku.
